2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2015 tarihli ve 2015/1374 Esas sayılı iddianamesiyle, alacaklı tarafından yapılan hacizle teslim edilen bir kısım eşyanın tekrar hacze gidildiğinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/223 Esas 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2020/31554 Esas, 2021/10913 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece eksik araştırma yapılması ve basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1, 62, 51 ve 52. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün erteli hapis ve doğrudan 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

1.Alacaklı tarafından başlatılan takiple sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, tekrar hacze gidildiğinde yerinde olmadığının ve akıbetinin sanık tarafından bilinmediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiş olup, Haciz Tutanakları, keşif zaptı, katılan beyanı ve sanık savunması dava dosyasında mevcuttur.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak eşyaların yerinde olmadığının tespit edildiği 05.11.2014 tarihi yerine 2014 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/612 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.