2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanık ... yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın hakaret suçunu işlediğine dair açılmış bir dava ve kurulmuş bir hüküm bulunmadığından sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUY.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.İddianamede mağdur olarak gösterilen ve çağrı kağıtlarının kendilerine tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmeyen olay tutanağını tanzim eden polis memurları ..., ... , ... ve ...'in soruşturma aşamasında da ifadeleri alınmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMY.nın 235. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmeden eksik kovuşturmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2.Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanıklara yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda sanıklara yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın bulunmadığı; daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan, cezasının tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından yararlanmasına engel bir durumu bulunmayan sanıklar hakkında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulu gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.