2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın gündüz vakti açık bırakılan mutfak penceresinden katılana ait eve girdikten sonra, para ve kontak anahtarını aldığı ve bu anahtarla da katılana ait otomobili çalıştırıp götürmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması ve şikayetin devam etmesi karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1.maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olması ve karşı temyiz de bulunmaması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.