2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın soruşturma evresinde 21.03.2006 tarihinde C.savcısınca alınan ifadesinde uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, katılana uzlaşma önerisi yapılmaması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki iki numaralı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Dosya kasamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın katılan hakkında C.Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesinde ileri sürdüğü hususların başvurusu ile mantıksal bağlantı içerip iddiasını güçlendirecek ve destekleyecek nitelikte olup olmadığı 5237 sayılı TCK'nun 128.maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

2.Kabule göre de;

Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK'nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3.15.07.2006 tarihli Tensip tutanağının hakim tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.