2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2005 tarih ve 2004/828 Esas, 2005/207 Karar Sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine infaz aşamasında Cumhuriyet Savcılığının, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK hükümleri uyarınca lehe kanun değerlendirmesi yapılması talebi üzerine mahkemenin duruşma açmak suretiyle yaptığı inceleme sonucunda 5237 Sayılı TCK.nun ilgili hükümlerinin aleyhe olduğundan ilk hükümde verilen 220 TL ağır para cezasının, adli para cezası olarak aynen infazına karar verdiği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasada, Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belli süre içinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından,647 Sayılı Yasanın 5/5 maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2.Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.