2. Ceza Dairesi

Hükümlü ... hakkında verilen 23.01.2002 tarihli kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, aynı hükümde cezalandırılmasına karar verilen sanık ...'ın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.07.2005 tarihli kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümlerinin değerlendirilmesi için bozularak temyize gelmeyen sanık ...'na da bozmanın sirayet ettirildiği anlaşılmışsa da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 8/25-186 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulan kararın hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan sanığa sirayeti mümkün değildir. Hükümlü hakkında istem üzerine ya da resen uyarlama yargılaması yapılması mümkün olduğundan hükümlü hakkında verilen 10.12.2007 tarihli karar hukuken geçersiz olup hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.