2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı yaralama ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’ya karşı kasten yaralama ile tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yaralama ve tehdit suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından katılan sanık ...’un temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 129. maddesi uyarınca hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 Sayılı CMK.nun 223/4-c bendi gereğince doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa adli para cezası tayin edildikten sonra yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''TCK.nun 125/1-4 ve 52.maddeleri gereğince sanığa 1800 TL adli para cezası tayinine ve 129/3.maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine'' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''5271 Sayılı CMK.nun 223/4-c bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Katılan sanık ... hakkında diğer katılan sanık ...’ya karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Y A R G I T A Y İ L A M I

1.Katılan sanık ...’un beyanlarında, kendisini bahçesinden geçirmeyen katılan sanık ...’ya olay günü bahçesinden geçemeyeceğini söylemesi üzerine katlan sanık ...’nun kendisine”siktir ulan deyyus” dediğini belirttiği ve meydana gelen hakarette hangi katılan sanığın ilk olarak haksız şekilde olaya sebebiyet verdiği de anlaşılamadığı gözetilerek katılan sanık ... hakkında da 5237 sayılı TCK’nun 129.maddesinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışılmaması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılan sanığa atılı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan katılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "Sanığın suç nedeniyle mağdur sanığın uğradığı zararı tazmin etmediği anlaşıldığından…" biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’un temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.