4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılanın temyiz isteğinin, sanığın polis merkezindeki ifadesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesindeki suç tanımına uyar nitelikte ifade verdiğine, şahsını aşağıladığına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Katılanın şikayeti nedeni ile Derince Polis Merkezi amirliğinde savunması alınan sanığın katılanı kastederek "Sosyal çevremdeki insanlardan adımı kullanarak borç para istiyor ve ödemiyor, onun hakkında Kocaeli Adliyesinde bir sürü dolandırıcılıktan davası vardır, çevresindeki herkesi dolandırmaya çalışıyor." demek suretiyle savunma hakkının sınırlarının dışına çıkarak hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanığın sözlerinin savunma hakkının kutsallığı çerçevesinde kaldığı ve soruşturma aşamasının diğer kişiler yönünden gizli olduğu, ihtilat unsurunun gerçekleşmediği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre ve suçun yasal unsurlarının oluşmaması karşısında, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.