2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 tarih ve 2009/ 2-43 2009/56 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliğinin doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verildiği ve O Yer C. Savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, hükmün temyizi olanaklı bulunduğu belirlendiğinden, mahkemenin temyizin reddine ilişkin 16.01.2008 tarih 323-708 sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2.5237 sayılı TCK. nun 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca hükmedilen 6 ay hapis cezasının aynı kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir gün karşılığı 20,00 YTL üzerinden adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, 6 ay hapis cezasının karşılığı 100 gün adli para cezası olarak belirlenip daha sonra bir gün karşılığı 20,00 YTL üzerinden hesaplanması suretiyle sanık hakkında eksik adli para cezasına hükmedilmesi,

3.Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.