2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelik olduğunun anlaşıldığı ve bu nedenle sanığın hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğu belirlendiğinden, tebliğnamedeki temyizin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; "Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" yerine, 5271 sayılı CMK.nun da yer almayan "sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından" bahisle beraat kararı verilmesi ve hükümde beraat kararının dayanağını oluşturan kanun maddesinin yazılmayarak 5271 sayılı CMK.nun 230/2, 232/6, ve 223/2-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasındaki "sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine" şeklindeki cümlenin çıkartılarak, yerine "5271 sayılı CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.