2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih,2008/2-149 esas,2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumun ,objektif koşulların varlığı halinde,diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,katılanlardan sanığa atılı hakaret suçundan dolayı maddi zararlarının ne olduğu hususu sorularak,sabıkasına esas ilamın silinme şartlarının gerçekleştiği,hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “müdahillerin maddi veya manevi zararını karşılamayan sanığa tayin edilen hapis cezanın adli para cezasına dönüştürülüp cezanın ertelendiğinden” bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,06/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.