2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan-sanık H.. Ö.. ve sanıklar M.. Ö.. ve M.. Ö..’ın temyiz istemlerinin sanıklar H.. Ö.., M.. Ö.. ve M.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar E.. K.. ve F.. K.. hakkında katılan H.. Ö..’a karşı tehdit ve hakaret suçları ile sanık H.. E.. hakkında katılan H.. Ö..’a karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.-Sanık H.. Ö..’ın kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair 08.03.2007 gün ve 2005/170 esas, 2007/16 karar sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın istem gibi ONANMASINA,

2.-Sanıklar E.. K.. ve F.. K.. hakkında katılan H.. Ö..’a karşı tehdit ve hakaret suçları ile sanık H.. E.. hakkinda katılan H.. Ö..’a karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde: Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle sanıklar E.. K.. ve F.. K.. hakkında tehdit ve hakaret suçları ile sanık H.. E.. hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerinin ONANMASINA,

3.-Sanıklar M.. Ö.. ve M.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde: Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A)-Sanık M.. Ö.. aşamalardaki savunmasında; katılan-sanık H.. E..’un babası H.. Ö..’a demir kiloluk ile vurmaya çalışması üzerine kendisinin araya girerek vurmasını engellediğini beyan ettiği ve katılan-sanık H.. E.. hakkında katılan H.. Ö..’a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, sanık M.. Ö.. hakkında katılan H.. E..’a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

B)-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve şikayetçilerin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden sanıkların işlemiş oydukları suçtan dolayı mağdurların zararlarını gidermedikleri gerekçesiyle haklarında 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığıana karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. Ö.. ve M.. Ö..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.