2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yakınan kurumun 04.09.2006 tarihli yazısında sanığın kaçak elektrik tutanağı ile ilgili kaçak elektrik bedelini taksitlendirdiği, ilk dört taksiti sırasıyla 09.03.2006 , 07.04.2006, 05.05.2006 ve 09.06.2006 tarihlerinde ödediği kalan son iki taksit bedelini ise 19.06.2006 havale tarihli iddianame düzenlendikten sonra ödediğinin bildirilmesi karşısında; sanık tarafından kaçak olarak tüketilen elektrik bedeli normal tarifeye göre bilirkişiye tespit ettirilerek, ödenen toplam 1.525 liranın normal tarife üzerinden hesaplanan bedeli tamamen karşılayıp karşılamadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yakınanın zararının kovuşturma başladıktan sonra ödendiği gerekçesiyle aynı yasanın 168/2.maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.’nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden yazılı şekilde “sanığın hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar TCK’nun 53/1.maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.