2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 179/3. maddesinde belirtilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluşması için, kişinin alkol yada uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına karşın, araç kullanması gerekir. Sanık, idaresindeki araçla seyir halinde iken, önünde seyreden mağdura ait aracın aniden durması üzerine, mağdurun aracına arkadan çarptığı ve bu çarpma sonucu araçlarda maddi hasar oluştuğu, mağdurun bu olay nedeniyle yaralanmadığı, mağdur ve sanığın araçlarından inip trafik ekibini bekledikleri sırada, plakası tespit edilemeyen üçüncü bir aracın hızla gelerek önce sanığın, sonra da mağdurun araçlarına çarparak mağdur ve sanığı da yaraladığı olayda, sanık hakkında taksirle yaralama nedeniyle açılan bir dava da bulunmadığı gözetilerek, 75 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, aldığı alkolün etkisiyle, emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olup olmadığı hususunda adli tıp kurumundan rapor alınarak ve tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenip, tutanak tanıklarından sanığın dışa yansıyan davranışlarının neler olduğu sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve mağdurun şikayetçi olmadığından bahisle CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.