2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.’nun 53/1.maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebileceği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.’nun 123/1,50/1-a.maddeleri gereğince sonuç olarak 1.800 lira adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1.l maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek, temyiz talebinin reddine dair 12.08.2008 tarih ve 2007/623 esas 2008/ 341 karar sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, olayda yakınan bir tazminat talebi olmadığı ve dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre yakınanın, sanığa yüklenen suçtan doğan maddi bir zararı da bulunmadığı gibi sanığın kayden sabıkasız olduğu anlaşılmakla; 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “ sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu bir kanaate varılmadığı ve katılanın uğradığı zararı karşılamadığı ” biçimindeki yasal, yeterli ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı “hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak” 5237 sayılı TCK.’nun 53/1.maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebileceği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.’nun 123/1,50/1-a.maddeleri gereğince sonuç olarak 1.800 lira adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.