2. Ceza Dairesi

Sanığın temyiz isteminin şikayetçi H.. G..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Her ne kadar kararda sanık sabıkalı olduğundan ve 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c maddesindeki şartları bulunmadığından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığa atılı altsoya(oğluna) karşı kasten yaralama suçunun soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlardan olmadığından hüküm tarihi itibariyle bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olmadığı gibi; sanığın adli sicil kaydında gösterilen önceki mahkumiyetinin adli sicilden çıkarılma koşulları gerçekleştiğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve şikayetçinin bu suçtan doğan dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı nazara alınarak hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.