11. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2017/416 Esas, 2017/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 50 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, istinaf başvurusu üzerine mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçtan beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanığın atılı suçtan beraatine yönelik hükmün yanlış olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında uzlaştırmada geçen süreler de dikkate alınarak;

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre; suç tarihi olan 02.04.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, uzlaştırmada geçen süre de dikkate alınarak 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesi'nin 28.01.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/173 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, İstanbul 32.Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.