2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.07.2014 tarihli ve 2014/6428 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/431 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraatine karar verilmiştir.

3....

2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/431 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 30.09.2019 tarihli ve 2019/3609 Esas, 2019/14360 Karar sayılı kararı ile sanığın teşhise elverişli resimleri ile kamera kaydındaki görüntülerin karşılaştırılması ve suça konu telefonun HTS kayıtlarının dosyaya getirtilmesi gerekçeleri ile eksik kovuşturma yapıldığından bahisle bozma kararı verilmiştir.

4.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2019/1311 Esas, 2021/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, dosyada yer alan raporda sadece benzerlikler bulunduğu gerekçesi ile mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine ve dosyada başkaca delillerin de bulunmadığına ilişkindir.

1.Katılanın 25.11.2013 tarihi saat 06.00 civarında, kaldığı yurttaki odasından ayrıldığı ve bir süre sonra geri geldiğinde, odasında masa üzerinde bulunan telefonu yerinde göremediği, kolluk tarafından yapılan araştırmada, yurt binasını gören bir başka binaya ait güvenlik kamera kayıtlarında, sabah saat 06.50 de yurdun önüne bir taksinin yanaştığı ve taksiden inen şahsın yurda girdiği, yaklaşık altı dakika sonra koşarak yurttan çıktığının görüldüğü, şüphelinin sanık ... olduğunun kolluk tarafından teşhis edildiği ve ancak sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında verilen beraat kararı, eksik inceleme nedeniyle bozulmuş ve adli tıp kurumu aracılığı ile sanığın teşhise elverişli resimleri ve güvenlik kamera kayıtları karşılaştırılmıştır. Ancak, katılana ait telefonun suç tarihinden sonraki HTS kayıtları tespit edilmemiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi yerine 142/1-b yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2.Dairemizin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/3609 Esas, 2019/14360 Karar sayılı bozma ilâmından sonra mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde, katılana ait çalınan telefonun İMEİ numarası tespit edilerek, suç tarihi olan 25.11.2013 tarihinden bir ay sonrasını kapsar şekilde HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/375 Esas, 2008/474 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) nolu bentlerinde açıklanan nedenlerle ...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2019/1311 Esas, 2021/654 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.