9. Ceza Dairesi

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.1997 Tarihli ve 1997/74 Esas, 1997/143 Karar sayılı Kararı ile hükümlü hakkında;

a)Irza geçme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 416 ncı maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesi, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 20 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan,765 sayılı Kanun'un 429 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 81 inci maddesi, 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 20 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

2.Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 12.11.1997 tarihli ve 1997/3170 Esas, 1997/3989 Karar sayılı Kararı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 Tarihli ve 2021/181 Esas, 2021/394 Karar sayılı Kararı ile hükümlü hakkında;

a)Nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

Hükümlü Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle Kararın eksik incelemeyle verildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

Hükümlü hakkında ırza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından 765 sayılı Kanun’un 416 ncı maddesinin birinci fıkrası, 429 uncu maddesinin ikinci ve 81 inci maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 5. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/181 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.