2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.12.2015 tarihli ve 2015/2036 Esas Nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında, katılan kuruma ait binanın kapılarına kesici ve delici aletle zarar verdikleri, ikinci kattaki dairenin mutfak dolabı kapak parçalarını söktükleri, ... kapı, çeşitli boyutlarda mutfak dolap seti, set üstü ocak gibi eşyaları çaldıkları iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/564 esas, 2016/295 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların aşamalarda tutarlı şekilde atılı suçlamayı kabul etmediği, araç içerisinde ele geçirilen malzemeleri Güllük beldesi içerisinde bir sitenin yakınında yol kenarında atılı vaziyette bulduklarını beyan ettiği, mahkemece yapılan keşifte suça konu binanın etrafının ot ve çalılarla kaplı olduğu, bütün camlarının ve daire kapılarının kırılmış olduğu, bina içinde ve dışında birçok malzemenin atılmış olduğu, binanın etrafında herhangi bir güvenlik önleminin bulunmadığı, binanın korunmaksızın terk edilmiş vaziyette olduğu, sanıkların suça konu malzemeleri atılı halde bulunduğunu belirttikleri yerde kapı ve koltuk gibi atılı malzemelerin olduğu, hırsızlığa konu olan ve sanıkların aracında ele geçirilen eşyaların, savunmada belirtildiği gibi yol kenarına atılı vaziyette bulunması ihtimalinin mevcut olduğu, katılan kurumun, çalınan malzeme dolayısıyla 87.000,00 TL civarında zarara uğradığını beyan ettiği, bu miktarın, sanıkların aracında yakalanan malzeme miktarına nazaran fahiş olduğu; suça konu binada elde edilen parmak izlerinin sanıklara ait olmadığının tespit edildiği, söz konusu binaya başkalarının da girmiş olabileceği, bu hali ile terk edilmiş vaziyette olduğu anlaşılan binadan hırsızlık suçunu işleyen şahısların sanıklar olduğu yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin, somut bir delil temin edilemediğinden sanıkların savunmasına itibar edilerek ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/564 Esas, 2016/295 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.