12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62, 50/3, 52/4, 58. maddeleriuyarınca mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesin olup temyizi kabil olmadığı gerekçesiyle Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; hükümde sanığın mükerrir olduğu belirtilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş olması nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 179/2 maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun ancak kasten işlenebilen suçlardan olduğu, kara yolunda trafik güvenliğinin taksirle tehlikeye sokulmasının TCK'da ve cezai yaptırım öngören diğer kanunlarda suç olarak düzenlenmediği, somut olayda, 2918 sayılı KTK'ya göre kural ihlalinde bulunup asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın taksirle hareket ettiğinin kabulü gerektiği, bu nedenle unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmesizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

1.5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince ancak hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanabileceği gözetilmeksizin, neticeten 500 TL adli para cezasına mahkum edilen sanığın mükerrir sayılarak, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2.Sanığın adli sicil kaydındaki hangi ilam nedeniyle mükerrir sayıldığı belirtilmeyerek sadece “sanığın mükerrir olduğu gözetilerek” şeklindeki anlatım ile yetinilmesi, Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.