2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bulanık Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2015 tarihli ve 2015/247 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde ve izinsiz olarak elektrik kullanması şeklindeki eylemi nedeniyle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/145 Karar sayılı kararı ile sanığın karşılıksız yararlanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e, maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2021/15803 Esas, 2022/8013 Karar sayılı kararıyla; sanığın elektriği komşusu N.K.’den aldığını savunduğu; ancak N.K.'nin mahkemece dinlenilmediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece N.K.'nin tanık olarak dinlenip, elektrik tüketim föyleri getirtilip, bir artış olup olmadığı ve ayrıca sanığın babasının ölümünden sonra da ayrıca bir artış olup olmadığının tespiti ve sanığın kastının tespiti halinde ise 5237 sayılı Kanun’un 168/5. maddesinin uygulanması gerektiği sebepleriyle kararı bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası yerel mahkemece bozmaya uyularak sanığın vergili ve cezasız zararı giderdiğinden bahisle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili 20.01.2023 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, kurum zararının tamamen tazmin edilmediğini, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.

1.Sanık hakkında 11.11.2013’te ölen babası olan ...’in evinde abone iletim mandalını düşürerek kaçak elektrik kullanmaktan tutanak tutulup, dava açıldığı, mahkemece 07.03.2016’da mahkûmiyetine yetecek delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, kararın katılan vekilinin temyizi üzerine bozulmasından sonra mahkemece vergisiz ve cezalı zararın 374.34 Türk lirası olduğunun tespit edildiği, tespit edilen tüketim föylerinde artış olduğunun da belirlendiği; ancak sanığın zararı giderdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık aşamalarda elektriğini komşusu olan tanık N.K.’den aldığını, ancak bir başka hat çekmediğini, babasının evinde de kendisinin oturmadığını savunurken tanık N.K. ise kendisi ile sanığın evi arasında elli metre mesafe olduğunu, kendisinden sanığın elektrik alıp almadığını bilmediğini beyan etmiştir. 11.11.2013 tarihli Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı, 19.09.2022 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

Katılan vekili her ne kadar sanığın kurum zararını tam olarak gidermediğini iddia etmiş ise de, 19.09.2022 tarihli Bilirkişi Raporunda belirtilen vergili ve cezasız zarar olan 374,34 Türk Lirasının mahkeme veznesine 12.01.2023 tarihinde yatırıldığının anlaşılması sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/440 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.