2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.01.2015 tarihli ve 2015/2 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, katılana ait eve girerek suça konu eşyaları çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/48 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 12 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanıkların temyiz istemleri, dosya içerisinde suçu işlediklerine dair yeterli delil olmadığına ve beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanın, 16.11.2013 günün saat 12:30 civarında evinden ayrıldığı ve saat 15:30 da evine geri geldiğinde, odaların dağınık vaziyette olduğunu ve yaklaşık 3.500,00 TL. değerinde ziynet eşyaları ile çocuğuna ait çeşitli kıyafetlerin çalındığını tespit ettiği, binanın giriş katında bulunan güvenlik kamera kayıtlarının izlenmesi neticesinde, saat 14:48 de elleri boş olan 3 kadının binaya girdiği ve devamında saat 15:12 de bu defa birinin elinde poşet olduğu hâlde binadan ayrıldıklarının görüldüğü, yapılan araştırmada şüpheli şahısların, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... ... olarak teşhis edildiği, sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, dosyada yer alan uzmanlık raporuna göre, kamera kaydında görünen sanıklardan Nurcan'ın teşhis edildiği, İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ...'un eylemlerinin sabit olduğu görülmekle mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasıfları ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/48 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.