2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin “ tefhim ve tebliğ ile başlayacağının “ belirtilmesi çelişki oluşturduğundan, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı kasten yaralama suçundan zarar gören ...'ın,soruşturma evresinde 24.12.2006 tarihinde emniyette verdiği ifadesinde “ bu olay nedeniyle kimseden davacı ve şikayetçi olmadığını “ beyan ederek açıkça şikayetinin bulunmadığını açıkladığı ve bu nedenle soruşturma ve kovuşturma şartları gerçekleşmediği halde,5237 Sayılı TCK.’nun 73/4. maddesi ve 5271 Sayıl CMK’nun 223/8.maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya ayıkırı olup, bozmayı gerektirmiş, ancak bu aykırılık yeniden yargılamaya gerektirmediğinden sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5237 Sayılı TCK.’nun 73/4. ve 5271 Sayıl CMK’nun 223/8.maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE , 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.