3. Ceza Dairesi

Sanık O.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan mahkemece sonradan karar verilebileciği görülemekle; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1.Sanık F.Y.. aşamalardaki istikrarlı biçimde “...ben ve tanık N.. K.. kavgayı ayırdık...” şeklindeki savunmasına, olayın tek görgü tanığı N.. K..'ün hazırlık aşamasında sanığın savunmasına uygun biçimde beyanda bulunmasına, katılanın aşamalarda sanığın eylemi ile ilgili çelişkili beyanlarda gözetildiğinde; olayın tek görgü tanığı olan N.. K..'ün dinlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Sanıklar O.. D.. ve F.. Y.. haklarında, kemik kırığına neden olan yaralanma eylemlerinde; 5237 sayılı TCK'nin 86/1.maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, katılanda meydana gelen burun kemiği kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.derece) olmasına rağmen orantılılık ilkesine aykırı şekilde 1/6 oranında arttırılması yerine yazılı şekilde ¼ oranında arttırım yapılarak fazla ceza tayini,

3.5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.