4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçu işlemediğine, tarafsız bir tanık bulunmadığına, Mahkemede görevli mübaşirin ve zabıt katibinin dinlenilmediğine, Mahkeme hakimince bu şekilde suç duyusunda bulunulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ile katılanın taraf oldukları davanın duruşmasında sanığın katılana "şerefsiz" demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile olayın gerçekleştiği İstanbul Anadolu 34 üncü Sulh Ceza Mahkemesi dosyasının 17.12.2013 tarihli duruşma tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

4.17.12.2013 tarihli duruşma tutanağı örneği dosya içinde mevcuttur. IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalardaki beyanlarına ve 17.12.2013 tarihli duruşma tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediğine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair, sabıkasında kasıtlı suçtan mahkûmiyetleri bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.