4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli ve 2015/365 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, beraat kararı verilmiştir.

Katılanın temyiz isteği, suçun sanık tarafından işlendiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, kolluk tarafından sanık hakkında suç delillerini yok etme ve konut dokunulmazlığının ihlali iddiaları yönünden de işlem yapıldığına ancak savcılık makamı tarafından eksik soruşturma ile dava açıldığına, mahkemece bu eksikliğin tartışılmadığına, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

Komşu olan taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, katılanın, sanık hakkında aracıyla aşırı egzoz sesi çıkardığı gerekçesiyle şikâyette bulunması üzerine sanığın, binanın önüne gelerek katılana "Bana hiçbir şey yapamayacaksın, benimle uğraşma şerefsiz." demek suretiyle hakaret ettiğinden bahisle açılan davaya ilişkin, Mahkemece, sanığın, suça konu sözleri sarf ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur.

Sanık savunmasının, tanık M. U. S.'nin anlatımlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın isnat olunan suçu işlediğinin sabit olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, beraatine kelimesinden önce gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.