4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/808 Esas, 2015/1098 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

3.Her iki suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 üncü maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri, cezayı hak etmediğine ve fazla cezaya hükmolunduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın tedavi için ring aracıyla hastaneye götürüldüğü sırada, hastane acil servisinde ve koridorunda müştekilere yönelik sinkaflı sözlerle küfür edip tehdit niteliğinde sözler söylediği, tedavi bitiminde araca götürülmek istenen sanığın hastaneden çıkmamak ve ring aracına binmemek için tehdit niteliğinde sözler söylemek suretiyle direndiği, katılan ve müştekilerin beyanları, 05.07.2015 tarihli tutanak ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.

Katılan ve müştekilerin aşamalardaki istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımları, 05.07.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, sanığa atılı suçların sabit olduğuna ilişkin Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işleyen ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilen sanığın temel cezasının doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenmesi yerine, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasına göre teşdiden 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmolunan ceza alt sınırdan tayin edilerek teşditli uygulama kararı sonuçsuz bırakılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbiki sırasında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi hususunun infaz evresinde resen gözetilebileceği, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.