4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi 2021/12960 E. , 2023/21314 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yerel Mahkemenin 16.01.2013 tarihli kararıyla sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 29.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
2.Sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde 24.02.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mahkeme dosyayı yeniden ele alarak yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla hükmü aynen açıklamıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, şüpheden yararlandırılarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın da içinde bulunduğu aracın yol uygulamasında durdurulması, aracı kullanan kardeşine emniyet kemeri takmaması nedeniyle ceza kesilmesi üzerine sanığın polis memuruna söylediği "...şerefsizler..." biçimindeki sözünden dolayı hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, şikâyetçi polis memurunun beyanı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Şikâyetçi polis memurunun beyanı, dinlenen tanıklar İ. D. İle T. İ.'nin hakaret iddiasını doğrulamaları, bu beyanların olay tutanağı ile uyumlu olması ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, yerinde görülmeyen temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.
2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.09.2023 tarihinde karar verildi.