3. Ceza Dairesi

Dairemizin 05.03.2013 tarih ve 2012/242 esas- 2013/8687 karar sayılı düşme kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2013 tarih 2011/52092 sayılı itiraznamesi ile, suçu işlediği sırada 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun, yüzde sabit iz olacak şekilde yaralama suçu olduğu ve 5237 sayılı TCK'nin 66/1-d, 66/4. ve 66/2. maddeleri gereğince olağan zamanaşım süresinin 7 yıl 6 ay, zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde zamanaşım süresinin 11 yıl 3 ay olacağı, suç, karar ve dairenin inceleme tarihleri itibari ile ne olağan ne de olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolmadığı bu nedenle dairemizin zamanaşımı nedeni ile verdiği düşme kararının kaldırılması talebiyle 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2.Dairemizin 05.03.2013 tarih ve 2012/242 esas- 2013/8687 karar sayılı düşme kararının KALDIRILMASINA,

3.Mahalli mahkemece verilen hükmün incelenmesinde; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

a)Suça sürüklenen çocuğun 25.05.1992 doğumlu olup, 20.07.2006 tarihli suç tarihinde 12 yaşından büyük, 15 yaşından küçük olduğu 5237 sayılı TCK'nin 31/2 maddesi uyarınca cezasından ½ oranında indirim yapılması gerektiği halde TCK'nin 31/3. maddesine göre 1/3 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b)Suç tarihinde 12-15 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından “5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 inci maddesi” uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu halde, anılan zorunluluğa uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi