4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın 1 yıl denetim süresi ile ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.10.2020 tarihli ve 2020/7446 Esas, 2020/11851 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na (3194 sayılı Kanun) eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kendilerine teslim edilen herhangi bir belge bulunmadığı, yapı kayıt belgesini belediyeye teslim etmeyen sanığın imar kirliliğine sebebiyet vererek suç işlemiş olduğu ve cezasız kalmaması gerektiği, yapı kayıt belgesinin doğruluğu ve fiili durum ile örtüşüp örtüşmediği hususunda bilirkişi raporu alınması gerekli iken eksik inceleme ile karar verildiğine vesaire ilişkindir.

Sanığın, ... Mahallesi, ... Sokak, No: ... ... adresinde bulunan ruhsatlı yapının zemin katta otopark geçişi olarak ayrılan kısmının arka bahçeye bakan tarafında; 4,50x3,10 metre ebatlarında bir bölümü duvar ile kapatıp 1 nolu dairenin hol ve yaşam alanına dahil ederek kaçak yapılaşmaya gittiği ve bu şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, yapı kayıt belgesinin alınmış olması nedeniyle 3194 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamında Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü tarafından 3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16 ncı madde kapsamında yapı kayıt belgesi düzenlendiğinin bildirildiği ve anılan belgenin dosyaya sunulduğu, dosyadaki bilirkişi raporu ile taşınmaza ait fotoğraflardan yapı kayıt belgesine konu binanın, suça konu edilen bina olduğunun anlaşılmış olması karşısında düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.