11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın dosyada bilinen ve aynı zamanda MERNİS adresi olan en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğ usulsüz olup öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/199 Esas, 2015/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun oluşmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Sanığın daha önce yanında çalışan katılanın borçlu, kendi şirketinin de alacaklı olduğu suça konu bonoyu, katılanın düzenlemediğini bildiği halde şirketinin kredi borcuna teminat olarak bankaya sunması, borcun ödenmemesi ve banka tarafından katılan aleyhine icra takibine başlanması biçimindeki eylemleri nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın bonodaki imzanın katılana ait olmadığını, kendisine de ait olmadığını, sadece kredi teminatı olarak kullandığını, kimin düzenlediğini bilmediğini, muhasebeden alarak bankaya verdiğini beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, katılanın bonodan haberi olmadığını beyan ettiği, alınan raporda bonodaki imzanın katılana ait olmadığının ve yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyetinin bulunduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/199 Esas, 2015/569 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.