11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/540 Esas ve 2015/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafii kararın temyizine ilişkin, süre tutum talepli temyiz dilekçesi sunmuş olup, gerekçeli kararın tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 18/01/2014 tarihinde 34 L 1501 plaka nolu aracıyla Basın Ekspress yolunda seyir halindeyken rutin trafik kontrolleri sırasında yapılan ruhsat ve ehliyet kontrolünde ehliyetinin alı konulduğuna dair kendisine bilgi verilince üzerindeki gerçek ehliyeti polis memurlarına sunduğu, katılanın ehliyetine el konulduğu, konuyla ilgili yapılan soruşturma sonucunda sanığın katılana ait kimlik bilgileriyle sahte sürücü belgesi düzenleyerek kullandığı, alkollü araç kullanma sebebiyle ... adına düzenlenmiş bu sahte sürücü belgesine de el konulduğu, her iki sürücü belgesi getirtilerek incelendiğinde katılan adına alınan sürücü belgesinin gerçek olduğu, sanığın yakalattığı ... kimlik bilgileriyle birebir düzenlenen ancak sanığın fotoğrafının basılı bulunduğu sürücü belgesinin sahte olduğu anlaşılmaktadır.

2.22.08.2014 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarının ekspertiz raporunda: "... adına düzenlenmiş (B) sınıfı ve V-810935 seri numaralı sürücü belgesinin, arşivde mevcut hakiki örnekleriyle belge inceleme laboratuvarında döküman inceleme cihazları ve diğer optik aletler yardımıyla karşılıklı olarak incelenmiş ve neticede; aralarında matbu basım, matbu ibarelerin yapı ve arızaları ile fotoğraf üzerinde basılı bulunan mühür izi örnekleri yönünden farklılıklar bulunduğu belirlenmekle, sürücü belgesinin tamamen sahte olduğu" belirtilmiştir.

3.Mahkemesince, yapılan yargılama, iddia, ikrar, kriminal polis laboratuvarı ekspertiz raporu, mahkeme gözlemi, duruşmada oluşan vicdani kanaat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın resmi belgede sahtecilik suçunun sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.04.2013" yerine "27.01.2013" olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2014/540 Esas ve 2015/477 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.