4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 30.12.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın 27.10.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olup kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Yerel Mahkemenin bu kararı sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 08.12.2020 tarihli kararı ile gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, dava zamanaşımının gerçekleştiği,hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçilerin emniyet müdürlüğüne ait araç ile devlet hastanesi önünde park halindeyken şüphelinin çalışmakta olduğu minübüs ile polis aracının arkasına gelerek aracın çekilmesini istemiş, polis aracının çekilmemesi üzerine araçtan inerek polis memurlarıyla tartışmaya ve kavgaya başlamış, bu sırada taksi durağında çalışmakta olan diğer şüpheli S.O. olay yerine gelmiş ve tartışmaya katılmış, bunun üzerine görevli polisler haklarında işlem yapmak üzere kimliklerini tespit edip emniyete götürmek istedikleri halde şüphelilerin tehdit ve cebir kullanarak direndikleri iddiasıyla açılan davada temyiz dışı sanık S.O.'nun katılanlara karşı "Allah mısınız başımıza, ne olursanız olun, bize birşey yapamazsınız" diyerek olaya dahil olduğu ve katılan H.K.'ya saldırdığı, sanığın ise şikâyetçi Z.T.'nin boğazına doğru saldırdığı, temyiz dışı sanığın arbedeye katıldığı, sanıkların itip kakmak suretiyle zorluk çıkardıkları, bunun üzerine ellerinin kelepçelendiği ve zor kullanılarak ayrı ayrı araçlara bindirildikleri, sanıkların "bunun hesabını soracağız" dedikleri, katılan H.K.'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Katılanlar, şikâyetçi ve tanıklar N.A., E.Ö, M.B., F'.T.'nin beyanı, olay tutanağı, doktor raporu, görev yazısı ile anlaşılacağı üzere, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin kabulüne dair ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde, sanığın yargılama konusu eylemi için önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süreleri de eklendiğinde zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmemiş olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği, hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden,

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın birden fazla kişiyle birlikte ve birden fazla görevliye karşı görevi yaptırmamak için direnmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddeleri uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin 1 ila 3 üncü maddelerinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.