4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, şüphe üzerine ceza verildiği, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği ile haksız tahrikin mevcut bulunduğuna vesaire ilişkindir.

Sanık ... ile sanığın kardeşi olan ve temyiz incelemesi dışında bulunan suça sürüklenen çocuk Ü. A.'nın karıştıkları bir kavga nedeniyle olay yerine görevli polis memurlarının geldikleri, sanık ...'a kelepçe taktıkları, olayın meydana geldiği noktadan sanığın bir an önce uzaklaştırılarak karşı grubun saldırısından da korunmasının hedeflendiği, ancak alkollü olan sanığın görevlilere direnerek sinkaflı küfürler ettiği, kendisini hastaneye götüren ekipte görevli şikâyetçi polis memurlarına "Sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim, sizin çocuklarınızı, karınızı bulacağım yaşatmayacağım, bir başkomiser, bir polis sürdürdüm. Size de gereğini yapacağım, sizin çoluğunuzu çocuğunuzu sinkaf edeceğim." şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler sarf ettiği, hastane işlemlerinden sonra polis merkezine getirildiği sırada şikâyetçi ... İ.'ye "Seni tanıyorum, çocuğunu tanıyorum, bunun hesabını vereceksin, hepinize göstereceğim, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim." dediği, sanığın sakinleşmemesi üzerine kelepçesinin çıkarılmadığı, buna sinirlenen sanığın görevlilere "Hepinize göstereceğim, sizi sürdürüceğim." şeklinde tehditte bulunduğu, suça sürüklenen çocuk Ü. A.'nın ise polis merkezi önünde şikâyetçilere "Sizin ananızı avradınızı sinkaf edeceğim, sizin çoluğunuzu çocuğunuzu bulacağım, onlara ...'yı dar edeceğim, sizi pişman edeceğim." şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği, polis merkezi içinde de şikâyetçilere sinkaflı küfürler edip "Sizi burada yaşatmayacağım." dediği, bu suretle sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Tanık İ. B.'nin anlatımları da dikkate alındığında; şikâyetçilerin aşamalarda istikrarlı ve tutarlı beyanları, dosyada mevcut güvenlik kamera kayıtlarından sanık ...'ın sürekli bağırdığı, taşkınlık yaptığı ve görevlilerin uyarılarına rağmen sakinleşmediğinin görülmesi ile güvenlik kamerası inceleme tutanağında sanığın sarf ettiği sözlerin bir kısmının belirtilmesi çerçevesinde sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmış ve Mahkemenin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçuna İlişkin

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanığın, gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

i)Sanığın, şikayetçilere söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olan muhatabın kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu ve direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi yerine sanık hakkında hakaret suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulması, ii. Kabule göre de; sanığın, gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B-1) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.