6. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/13471-64 soruşturma numaralı ve 23.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/277 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

1.Sanığın temyizinin "beraat" kararlarının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanık ...'nin duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı Yasanın 193 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 196 ncı maddesinin beşinci fıkrasına aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokuluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

3.Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci ve devamı maddeleri gereğince kasten yaralama suçu bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu sebebiyle hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştır.

A. Hakaret Ve Tehdit Suçlarına Yönelik Beraat Kararları Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/277 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde (1) nolu paragrafta açıklanan nedenle, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasa'nın 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde 2 ve 3 no.lu paragrafında açıklanan nedenlerle, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/277 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararı yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.