12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1.Suçtan doğrudan zarar gören ölenin yakınlarına haber verilip duruşmaya çağrılmadan yokluklarında karar verilmesi,

2.Dosya kapsamına ve oluşa göre; olay tarihinde, sanığın yanında ölen bulunduğu halde buzlu ve kaygan zeminde aracını kaydırarak orta refüj üzerinde bulunan elektrik direğine çarparak ölüme neden olması şeklinde meydana gelen kazada, sanığın tam kusurlu olduğu tespit edilmişse de, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olay sonucunda bir kişinin ölmüş olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden en üst hadden temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında üst sınırdan ve orantısız ceza tayini,

3.5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; sanığın mesleğinin şoförlük olduğu, sabıkasının bulunmadığı ölenin yaralı iken verdiği ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını ifade ettiğinin belirlenmesi karşısında ve mahkemece sanığın dosyaya yansıyan iyi halinden dolayı cezasında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı halde; sanığın olumlu kişilik özelliklerine, yargılama sürecindeki davranışlarına, olayın oluş şekli ve sonuçlarına, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu sebeble yerinde görülmekle, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.