12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kesinleşmiş beraat kararının bizzat davacıya tebliğ edildiğinin dosya içeriğinden anlaşılmaması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı da göz önüne alınarak, davanın süresinde açıldığının kabulü ile yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerektiğini gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın tutuklama tarihinde yürürlükte olmayan 142/1. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı görülmükle, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.