2. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/4956 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-a, 31/2. maddeleri kapsamında, kamu malına zarar verme suçundan dava açılmıştır.

2.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/114 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 18.05.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/272 Esas, 2021/680 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/1084 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, mahkûmiyetine dair hükmün kaldırılmasına ve açılan davanın zaman aşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 31/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonucu oluşan durma süresi de gözetildiğinde, zamanaşımını en son kesen işlem olan sorgusunun yapıldığı 10.05.2016 tarihinden, 10.06.2021 tarihine kadar dolduğu ve bu tarihin TCK’nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan olağanüstü zamanaşımı süresi olan 6 yıllık zamanaşımı süresinden önce dolduğu nazara alınmadan, yazılı şekilde olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle davanın düşmesine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında sorgu tarihi olan 10.05.2016 tarihinden, Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından mahkûmiyet hükmünün verildiği 10.06.2022 tarihine kadar 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/1084 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi uyarınca sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.