12. Ceza Dairesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72 ; 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığın cezasından 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtildikten sonra, ceza miktarı yazılmamış ise de, sonuç ceza miktarının doğru olması karşısında, bu husus mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edilip bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, katılan vekilinin hükmolunan cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1.Asli kusurlu olarak ölümle sonuçlanan kazaya sebebiyet veren sanığın sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi gereğince 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verileceği ve 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca iddianamede yer almayan 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince 1 yıl 15 gün süreyle geri alınmasına karar verilmesi,

2.Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.