3. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Basit yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1,86/3-e ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı kanunun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2012 tarihli ve 2010/437 esas, 2012/10 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.07.2012 tarih ve 2012/11344-40073 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.07.2012 tarih ve 2012/186633 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2001 tarihli ve 2001/847-768 sayılı kararı ile verilen 121.680.000 Türk Lirası Ağır Para cezasının, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca,hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun 305/1-1.bendi gereğince kesin olduğu ve aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 18.01.2012 ... ve 2010/437 esas, 2012/10 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükümden “Sanığın Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.07.2001 tarih ve 2001/847 esas, 2001/768 karar sayılı ilamı ile neticeten adli para cezasına mahkum olduğu ve adli para cezasının 12.12.2005 tarihinde yerine getirildiği dikkate alınarak TCK'nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgün infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”ilişkin paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılmasına;hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.