12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararında, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde, 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu ve sonuca nasıl ulaşıldığının, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, farklı içerikteki tanık anlatımları ile kusur durumuna ilişkin raporlardan ve raporlardaki ihtimallerden hangilerine hangi sebeplerle itibar edildiği irdelenmeyip, kazanın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmemek suretiyle, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre: Sanığın, bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı, tam kusurlu olarak meydana getirdiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.