2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi 2021/9756 E. , 2023/3171 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından; sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Temyizin kapsamına göre;
1.Araç Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2015 tarihli ve 2015/368 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, sanıkların suç tarihinde katılanın iş yerinin kapı kilidini kesip, iş yeri içerisinden sigara ve para çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 53. maddeleri ve sanık ... hakkında ayrıca aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 53, 58, 116/4, 119/1-c-son, 53, 58, 151/1, 53, 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 12 ay hapis, 2 yıl hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'nin temyiz istemi; ceza tayin edilirken samimi ikrarda bulunmasının göz önüne alınmadığına ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir. Sanık ...'in temyiz istemi; suçsuz olduğu halde hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, mağduriyetinin giderilmesi talebine ilişkindir. Sanık ...'un temyiz istemi; kamerada görüntüsünün bulunmadığı, kendisinin olay tarihinde olay yerinde bulunmadığı, böyle bir suçu işlemediği, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanıkların suç tarihinde saat 03.50 sıralarında gece vakti, sanık ...'un sevk ve idaresi altındaki araç ile katılanın işyerinin önüne geldikleri, sanık ...'un çalışır vaziyette araç içerisinde beklediği sırada diğer sanıklar ... ve ...'nin iş yerinin dış giriş kapısındaki kilidi kırdıktan sonra iş yeri içerisine girdikleri ve buradan bir takım eşyaları çalarak aynı araç ile birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Sanık ... aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu ikrar edip, eylemi diğer sanıklar ... ve ... ile gerçekleştirdiğini beyan etmiştir. Sanıklar ... ve ..., aşamalardaki savunmalarında atılı suçu inkar etmişlerdir. Kolluk görevlilerince düzenlenen 03.02.2014 tarihli Araştırma Tutanağına göre, katılanın iş yeri ve çevredeki iş yeri güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesinde, katılana ait iş yerine iki kişinin girerek hırsızlık yaptığı tespit edilmiş, kamera görüntülerine ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi'nin 17.09.2015 tarihli raporu dosyada mevcut olup, raporda özetle, iş yerine giren iki kişinin görüntüsü ile sanıklar ... ve ...'in mukayese için gönderilen görüntüleri arasında kısmî benzerlikler olduğu, kayıt kalitesi ve çözünürlüğün düşük olması gibi nedenlerden dolayı görüntü örneklerinin karar vermek için yetersiz olduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ...
Hakkında Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık ...
Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ...'in aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında katılana ait işyerine sanık ... ile birlikte girdiği, kamera görüntülerinde görülen diğer failin sanık ... olduğuna dair anlatımı ve bu anlatım ile uyumlu olan kamera görüntülerinin değerlendirmesine dair Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Yerel Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Sanık ...
Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ...'un, atılı suçu işlemediği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden; sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu inkar ettiği, sanık ...'nin ifadelerinde, sanık ...'un da eyleme katıldığı, sanık ...'un araçta beklediği beyan edilmişse de katılanın işyerinin güvenlik kamera kayıtları ve çevredeki bir işyerinin güvenlik kamera kayıtlarının incelenmesine dair kolluk görevlilerince düzenlenen Araştırma Tutanağı ve Adli Tıp Kurumu raporu ile tüm dosya kapsamından sanık ... veya başkaca üçüncü bir kişinin suça iştirak ettiğine dair somut, kesin bir delil elde edilemediği, sanık ...'nin sanık ... yönünden soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında sanık ...'un atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'un atılı suçtan beraati yerine, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık ...
Hakkında Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler ile Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA,
B. Sanık ...
Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.