3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 tarih ve 2011/10-182 Esas, 2011/204 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi ile "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda" müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun hükme bağlanması karşısında, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlar yönünden müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Hükmün esasını oluşturan kısa kararın tefhim edildiği 22.07.2010 tarihli oturum tutanağında, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 219 ve 232/7. maddelerine aykırı davranılması,

2.Sanığa 04.02.2010 tarihli oturmda okunduğu belirtilen nüfüs ve adli sicil kayıtlarının dosyaya konulmaması,

3.Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 87/3-c,86/3-e ve 29 maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, ancak daha sonra mağdur hakkında düzenlenen rapor sonucunda, suç vasfı değişerek TCK'nin 87/1-son maddesince hüküm kurulması karşısında, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226/son maddesince ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Yaralama suçundan dolayı yasa maddelerinin tatbiki sırasında öncelikle 5237 sayılı Kanunun 86. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 5237 sayılı Yasanın 61/1-4-5. madde ve fıkralarında belirtilen şekle ve sıraya göre önce artırım maddelerinin, sonrada indirim maddelerinin uygulanması suretiyle cezanın hesaplanması, sonuç cezanın aynı yasanın 87/1-son madde ve fıkrasında belirtilen alt sınırların altında kalması durumunda sanığın hukuki duruma göre cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

5.Mağdura ait raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek geçici ve kesin raporlar ile varsa hastane muşahade kağıtları, film ve grafiler Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit eser niteliğinde olup olmadığı hususunda gerekçeli raporun alınmasından sonra hüküm kurulması gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.