10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, davacının geçirmiş olduğu meslek hastalığı sonucu malul kalması nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, davalı ...'ın 27.12.2012 tarihinde silikozis meslek hastalığına tutulduğunu, Kurum Sağlık Kurulunca yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda SID %10 olarak belirlendiğini ve 01.01.2013 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, 05.05.2016 tarihinden itibaren SID %15 olarak güncellendiğini, diğer davalı sigortalı ... hakkında verilen raporların gerçek durumu yansıtması ve mevzuat hükümlerine uygun olması sebebiyle davacının talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Kurum Sağlık Kurulu tarafından sigortalının %16 oranında meslekte kazanma gücü kaybettiğine karar verildiği ve bu oran üzerinde sigortalıya gelir bağlandığı, yargılama sırasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 14.02.2017 tarih ve 1725 sayılı kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %10,0 olduğuna karar verdiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 07.05.2018 tarih ve 8628 sayılı, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 18.07.2019 tarih ve 1198 sayılı raporlarında da müteveffa sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %10,0 olduğunun belirtildiği anlaşıldığından davanın kabulüne, davalı ...'ın maluliyet oranının %10,0 olarak tespitine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, sigortalıya %16 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelir bağlandığını, diğer raporların gerçek durumu yansıtmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığını, davacı aleyhine açılan rücu davasında sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenebileceğini, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden Kurumun yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; ATK Genel Kurulu'nun (2. Üst Kurul) son merci durumunda bulunması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olması, ölen sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin başlangıç tarihinin de anılan raporda belirlenmesi, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden davalı Kurumun yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığına dayalı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddeleridir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.