6. Ceza Dairesi

1.Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret suçlarından hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanığın temyiz itirazının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli ve 2015/410 Esas No.lu iddianamesiyle, sanık hakkında yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Körfez 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/136 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3.Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri

1.Mahkûmiyeti için yeterli delil bulunmadığı beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3.Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile katılan ... arasında kız meselesi nedeniyle husumet olduğu, olay tarihinde katılan ve sanık ...'ın karşılaştıkları, aralarında tartışma çıktığı, sanık ...'ın elinde bulunan satır ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, katılana hakaret ve zarar vereceğinden bahisle tehdit içerikli sözler söylediği anlaşılmıştır.

2.Kolluk tarafından düzenlenen, ...'in elinde satırla ...'u kovaladığı, ... ve ...'in de olaya müdahil olması ile kavganın büyümeye başlaması ile biber gazı ile müdahale edilerek yakalandıklarının tespit edildiği 02.08.2014 tarihli olay, yakalama, üst arama, muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır. IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine yönelik kararda; Anayasa'nın 141/3 üncü, 5271 sayılı Yasa'nın 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün ve 2013/8-830 Esas - 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suçunu oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde Ön inceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle sanığın temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli 2015/136 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.