9. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/281 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43, 62, 53, 63 üncü maddeleri uyarınca sanık hakkında 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2018 tarih, 2015/138278 sayılı Tebliğnamesiyle onama istemiyle dosya Dairemize gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Müddeti muhafaza dilekçesinden ibarettir. Sanık ... Müdafinin Temyiz İsteği Sübuta yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...’nin on beş yaşından küçük olan mağdureye sarılması, göğsünü ve kalçalarını ellemesi, öpmesi ve cinsel içerikli sözler söylemesi şekildeki fiillerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, yine sanık ...’ın mağdureyi öpmesi, göğüslerine dokunması ve üzerine boşalması şeklindeki fiillerinin de çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, her iki sanık tarafından gerçekleştirilen fiilerin işleniş şekline göre sarkıntılık olarak kabul edilemeyeceği, sanık ...’nin kendi fiili dışında sanık ...’ın işlemiş olduğu fiile de yardım etmesi nedeniyle, adı geçen sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmasının gerektiği, mağdurenin aşamalarda değişmeyen anlatımları karşısında suçun işlenmediğine dair sanık savunmalarına suçtan kurtulmaya yönelik olması nedeniyle itibar edilemeyeceği, mağdurenin olay sırasında on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızasının bulunmasının suçların oluşumuna engel teşkil etmeyeceği, fiillerin işlendiği yerler ve işleniş şekillerine göre fiillerin işlenmesi sırasında cebir veya tehdit kullanıldığına dair kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile fiillerin karşılığı olarak 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt sınırının 8 yıl olması nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan hükümlerin sanıkların lehine olduğu kanaatine varılmış, yazılı nedenlerden dolayı sanıkların fiillerine uyan ve lehe bulunan suç tarihindeki hükümler uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Mağdurenin gerçek yaşını bilmediklerine yönelik sanık savunmalar, ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebi ve kapsamına göre Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli 2014/281 Esas ve 2015/97 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.