4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 21 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Tebliğname'de sanık hakkında kurulan hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin; herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz dilekçesiyle kararların bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın, eşinin çalıştığı işyerinde bulunduğu sırada çıkan tartışmada şikâyetçi ... T.’nin boğazından sıkarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve şikâyetçilere hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

1.Aşağıda açıklanan nedenlerle, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Hakaret ve kasten yaralama suçlarının, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın mala zarar verme suçundan beraat etmesi ve 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, anılan Kanun'un 35 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu netice hapis cezasının “1 ay 24 gün” yerine “2 ay 21 gün” olarak fazla belirlenmesi,

4.Taraf beyanları ve tüm dosya kapsamından; şikâyetçi ... T.'nin sanığa yönelik haksız bir eylemi bulunmadığı ve kasten yaralama suçu yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmış olması,

5.Hakaret suçu yönünden, şikâyetçilerin hangi eyleminin haksızlık teşkil ettiği kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.