8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Korgan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Korgan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

2.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanamayacağına, madde gerekçesine aykırı olarak kurulan hükmün hukuka aykırı olduğuna, temel cezada bir kat artırım yapıldığı sırada 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezasına karar verilmesinin de hatalı olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

3.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında temel cezada bir kat artırım yapıldığında, 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl hapis cezası belirlenerek fazla ceza tayin edildiğine, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranıldığına, usul ve esas yönünden kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

Davaya konu olay, sanığın, müştekinin uyumasından faydalanarak, müştekiye karşı hırsızlık suçunu işledikten sonra işyeri kapısını müştekinin üzerinden kilitleyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ile müştekinin birlikte kahvehanede alkol aldıkları, müştekinin alkolün etkisiyle uyuklamaya başlamasından faydalanan sanığın, müştekiye yönelik hırsızlık suçunu işledikten sonra müştekinin üzerinden kapıyı kilitleyerek kaçmak suretiyle müştekinin hürriyetini kısıtladığı iddia olunan olayda sanığın savunmalarında müştekiyle birlikte alkol aldıklarını, müştekiyi alkollü vaziyette evine götürdüğünü ve eşinin müştekiyi eve almaması nedeniyle müştekiyi kahvehaneye götürüp, alkolün etkisiyle uyuklayan müştekinin üzerinden, başkasına zarar vermesin düşüncesiyle kapıyı kilitlediğini beyan etmesi karşısında müştekinin eşinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek, tanık olarak dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Korgan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarih ve 2015/122 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcılarının ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.