12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/952 - 2015/482 Karar sayılı kararı ile sanığın taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının b ve e bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/952 - 2015/482 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 2019/6994 Esas, 2020/6129 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2020/575 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının b ve e bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.)

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2023 tarih, 2023/64667 sayılı tebliğnamesi ile zamanaşımı düşme kararı verilmesi talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Kusur oranına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, zamanaşımından düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

2.Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 29.09.2015 tarihli mahkumiyet kararı olup, suç tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu ve dosya kapsamına göre 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasındaki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir koşulların da bulunmadığı belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2020/575 Esas, 2022/644 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinün temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.